KASİYER

Dün bir mağazaya gittim. Bayram için çocuklara birşeyler almaya. Kasaya geldiğimde yaklaşık 100 kişi ödeme sırasında bekliyordu. Alışveriş için o mağazaya niye gittiğimi, neden alışverişi o güne bıraktığımı sorup kendime yüklenmem hatta kızmam için epey zaman olacaktı kuyrukta... Yaklaşık 20 kasa çalışıyordu, tüm kasiyerler robotik ilgi cümleleri kuruyorlardı ama tüm günün o kıtlık gibi yoğunluğundan kaynaklı yorgunlukla heran patlayacak bomba gibilerdi. Biri hariç; bir kasiyer sürekli espriler yapıyor, arkadaşlarına, müşterilere laf atıp onları güldürüyordu. Belliki bu yoğunluğun sadece 3 gün olduğunun farkındaydı. Belliki yaptığı işe saygısı vardı. En önemlisi hayatı ıskalamıyordu. İzlemeye devam ettim, 20 kasa içinde diğer kasalardan poşetini alıp çıkışa yönelen herkes gergin ve kalabalıktan sıkılmış olarak ayrılıyordu. O arkadaşın kasasından ayrılanlarsa gülümseyerek... Umarım bana o kasa gelir diye düşünürken bir yan kasaya denk geldim. Robotik bir kasiyere ödememi yaptım. O sırada yan kasa boşaldı yeni bir kişi alana kadar o kasiyere bir iki şey söylemek geldi içimden. Kendisine müşterilere bu denli güler yüzlü yaklaştığı için teşekkür ettim. Çok memnun oldu. Mağaza sorumluları az ileride keşif yapıyordu, yanına gittim ve o kasiyerden bahsettim. Çok çok iyi bir çalışan mutlaka teşvik edilmeli dedim. Bugün iki kişi daha bunu söyledi dedi. Sonra o kasiyere yaklaşarak bayram günü mesailerini ayarlıyorum gelen olumlu yorumlardan dolayı sana bayram günü mesai yazmıyorum dedi. Kasadaki çocuk daha bir mutlu oldu.

Neden bahsettim şimdi ben bu konudan; sadece benim o an gördüğüm bekleyen 100 kişi belki günlük 300 500 kişiden sadece üç kişi o kasiyer için iyiliğini müdürüne söylemiş. Ama kasalarda sorun yaşayan belki 50 kişi onu koşarak müdüre iletiyor. Toplum olarak iyiliği teşvikten öyle uzaklaşmışız ki... Kötülüklerin, olumsuzlukların aksiliklerin altını ise kalın çizgilerle belirgin hale getiriyoruz... Sanırım tam tersi davrandığımızda etrafımızda daha çok güler yüz göreceğiz. Olumluya odaklanmak, onu parlatmak bize daha iyi gelecektir.

Kendime de bir dipnot; bir daha işini son günlere bırakma, işin önünü ardını düşün, bilmez misin; Akılsız başın cezasını, ayaklar çeker.

Vesselâm

Raziye Akyol KIRAN