Daha
Köy Enstitüsü açıldığı yıl Kazancı’dan 5 cevher koyulur İvriz Köy Enstitüsüne.
Ermenek ve civar köylerden gelen öğrencilere Ermenekli diye hitap edilirken
bunlara Kazancılı diye hitap edilir. Çalışkanlıkları ile saygıları ile dikkat
çekerler. Her biri sınıf başkanı olur, Eğitsel kol başkanı olur.
Büyük
ideallere kapılırlar
Her
biri büyük ideallere yolcuydu
Boyundan
büyük işe soyundular
Hiçbiri
ezilmedi yükün altında
Anlatıla
geldiler dünden bugüne
Bugünden
Yarına
Bu gençlerden İbrahim Türker Eğitimin
çeşitli kademelerinde ve Almanya eğitim Ateşeliği görevi yürütür. 40 yılı aşkın
Avukatlık yapar. Aynı zamanda şair ve yazardır.
Sami Tunca Öğretmen olarak mesleğini
sürdürür. Şairdir, yazardır.
Hasan Ali Güzel Sağlıkçı olarak
görev yapar emekli olur.
Mustafa Zengin Müfettiş olarak
emekli olur
Ali Oğuz sağlıkçı olarak emekli
olur.
Dede Oğuz mesleğinin ilk yıllarında
sıtma hastalığına yenik düşer.
Veli
Kayacık mesleğinin
yedinci yılı askere gitmek için Karaman’ın köyündeki görevinden ayrılır. Eşini
çocuklarını köye yerleştirip askere gitmeyi planlar. O zamanki şartlarla
eşyasını bir kamyona yükler, kamyona iki küçük çocuk ve eşi ile binerler.
Kamyon Ermenek Kireçlik mevkiinde
kaza sonucu ters döner. Veli Hayatını kaybeder. (Ölüm Tarihi 15 Mayıs 1956) Büyük
olan çocuğunun yüzünde kaza yaralanmasının izi kalır.
Ölüm acıdır. Tüm köyü yasa boğar.
Çolak Hasan yasa yazmış olduğu ağıt
ile eşlik eder.
GENÇ BİR ÖLÜMÜN HATIRASINA AĞIT
Yedi yıldır hasretliğin çekerken,
Bir gonca gül gibi köy burnuma
tüterken,
Yolum yakın kaldı diye sevincimden uçarken,
Felek kırdı
kolumu kanadımı,
Kadir Mevlam bu ne haldir bilinmez,
Bu acı haberdir asla gülünmez,
Çok uzak yolcuyum geri gelinmez,
Vakitsiz
ölüm var anam ağlasın, duyan ağlasın.
Kamyona bindim sırt üstü geldi,
Ecel arkadaş istikbal söndü,
Ben düçar el zalim geldi talihi
yendi,
Vakitsiz
ölüm var anam ağlasın, duyan ağlasın.
(Altı
çizili yerler defterden okunamadığından ekleme yapılmıştır)
Oğlum kalk dedi kalkınamadım,
Doğrulup etrafa bakınamadım,
Ok doğru atılmış sakınamadım,
Vakitsiz
ölüm var anam ağlasın, duyan ağlasın.
Kadir Mevla’m böyle yazmış yazıyı,
Öksüz koydu iki körpe kuzuyu,
Eşim kaybetti en kıymetli uzviyi,
Vakitsiz
ölüm var eşim ağlasın, anam ağlasın.
Kadir Mevla’m böyle yazmış yazıyı,
Göremedim kumru gözlü kızımı,
Of dedim de duymadılar sözümü,
Vakitsiz
ölüm var kızım ağlasın, anam ağlasın.
Beklerim bir haber gelmez anadan,
Ne çabuk usandım fani dünyadan,
Unutmayın beni bari duadan,
Vakitsiz
ölüm var anam ağlasın.
Çolak
Hasan ( Hasan Songur)
Kaynak: Abdullah Tekin, dedesinden kalan
şiirleri deftere küçükken not alabildiğini eklemiş, toplamda 20-30 şiiri
ekleyebilmiş. Türkçeye çevrilmeyen ana kaynak eski yazı defter zamanla
kaybolmuş. Bu kadarını da bizlerle paylaştığı için kendisine teşekkürler.
Derleyen
İbrahim ŞAHİN
























































.gif)
Hiç yorum yok:
Yorum Kuralları
Yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret, küfür, aşağılayıcı, küçük düşürücü, pornografik,
ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici,
yorumların her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluğu yorumcuya aittir.
İsimsiz yazılan yorumlar bir saat içinde sistem tarafından otomatik olarak silinir.